Ben bu şehirde seni bekleyerek yaşlandım.
Adım Emrah. Yaş otuz sekiz. Bir kahvecide çalışıyorum, sabahın köründe açıp akşama kadar ocağın başında dikiliyorum. İnsanlar gelip geçiyor, çay içiyor, dert anlatıyor. Ben hep seni hatırlıyorum. Seni ilk gördüğüm o lise koridorunu. Saçların rüzgârla savrulmuştu, senin bile haberin yoktu güzel olduğunu. O an içimden bir şey koptu. Ve bir daha asla aynı olmadım.
Lisede sana söyleyemedim duygularımı. Ne zaman konuşmaya yeltensem, midemde taş gibi bir ağrı. O yüzden sustum. Sessizce sevdim seni. Her sabah aynı saatte sınıfa girdiğini bilirdim. Oturduğun sıranın arkasına geçip senin nefes aldığın havadan biraz bana da bulaşır mı, diye bekledim. Saçlarını ördüğün günleri, gülümsediğin insanları, ağladığın o teneffüsleri bir bir ezberledim.
Sonra mezun olduk. Sen başka bir şehre gittin, üniversite kazandın. Ben kalakaldım burada. Maddi durumum yoktu, babam hastaydı. Okuyamadım. O gidişinle içimde bir şey eksildi. Ama sana mektup yazdım. Hiç göndermedim. Çünkü biliyordum… Seni hak edecek biri değilim.
Yıllar geçti. Facebook’ta seni buldum. Birkaç fotoğraf, gülüşün hâlâ aynı. Kalbim darmadağın oldu. Biriyle evlenmişsin. Düğün fotoğrafında adamın koluna girmişsin, ama gözlerin sanki geçmişe kaçıyordu, bana mı öyle geldi?
Yine de seni suçlamadım. Hayat bu, herkes kendi yoluna gidiyor. Ama ben hiçbir yere gitmedim. Çünkü benim yolum sendin.
Seni son kez üç yıl önce gördüm. Yaz günüydü, sen annenle pazara gelmiştin. Elinde file, saçlarında biraz beyaz. Göz göze geldik bir an. Sen beni tanır gibi oldun ama emin olamadın. Gülümsedim. Yüzüne baktım uzun uzun. Ve o an içimden “Artık tamam” dedim.
Ama tamam olmadı. Hâlâ buradayım. Kahvede aynı sandalyeye oturuyorum. Aynı çayı içiyorum. Her sabah “Bugün gelir mi?” diye bakıyorum kapıya. Bir yanım hâlâ seni bekliyor. Diğer yanım çoktan kabullendi.
Birine anlatsam, “Bunca yıl beklemek delilik,” derler. Haklılar. Ama bilmezler ki, bazı insanlar birini sevmekten hiç vazgeçmez. Varlığına değil, hatırasına tutunur.
Seninle hiç başlayamadık ama ben seni hep sevdim.
Ve ben buradayım.
Bir yere gitmedim ki.
